ทำไมถึงไปช่วยเขาล่ะ?
ตอนเราเขาจับเราเป็นนักโทษ แล้วตอนนี้เป็นเพื่อนกันแล้วหรอ?
ท่านไม่ใช่นักโทษนะ ท่านหญิงน้อย
ท่านโชคดีที่เราพบท่านก่อน
ป่านี้ไม่ปลอดภัย สำหรับธิดาของเน็ด สตาร์ค
ไปทางพระอาทิตย์ขึ้น พี่สาวของท่านกำลังรอคอยท่านอยู่
ไปเลย ไป
ข้ากำลังรอคำสั่ง มอบหมายภารกิจ
ที่จะพาข้าออกไปไกล จากเมืองหลวง
ข้าอาจจะพาท่านไปด้วยได้/ดูแลนางด้วย
ดูแลนาง ระวังนางจากเขา
ลอร์ดแห่งฮาร์เรนฮอลจะเหมาะสมคู่ควรกับ แม่ม่ายแห่งตระกูลแอริน
นายท่าน
เจ้าต้องไปเอียรี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ข้าชื่อ จอเจน รี้ด นี่พี่สาวข้า มีร์ร่า
พวกเราเดินทางมาไกล เพื่อตามหาท่านแบรนดอน
และพวกเรา ยังต้องเดินทางกันอีกไกล
ดูซิ เรามีอะไรกันนี่? พวกอีกา แช่แข็ง?
พนันว่าเจ้ายอมให้อาหารหมูพวกนั้น ดีกว่าให้อาหารแก้พวกข้า
หมูพวกนั้น มีค่ากับข้า
ชายหรือหญิง
ไป ไป
มาเถอะ นายท่าน
ท่านจากบ้านมาไกล และหน้าหนาวกำลังมาเยือน
ข้าต้องการซื้อทั้งหมดนั่น 8000 คน
นายท่านคราสนิสบอกว่า ท่านมีเงินไม่พอที่จ่ายทั้งหมดนี่ได้
ข้ามีมังกร
พวกเขาต้องการตัวที่ใหญ่ที่สุด
ตกลง
และข้าต้องการตัวเจ้าด้วย
เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นคนที่ฉลาดที่สุดล่ะสิ
แล้วเวลาที่เจ้าเจอปัญหาอะไรก็ตาม
เจ้าก็แค่พูดว่า "พ่อข้า"
เจ้ามันไร้ค่า ถ้าหากไม่มีพ่อของเจ้า
จงอย่าลืมว่า
และนี่ จะเป็นสิ่งที่ ช่วยเตือนความจำให้เจ้า
Game of Thrones 3x04 And Now His Watch Is Ended
พวกแกคิดว่า
เราจะยัดนิ้วเข้าไปในก้นมันได้ซักกี่นิ้ว
ก็ขึ้นอยู่กับว่ามันเคย ผ่านประสบการณ์มาบ้างรึเปล่า
แกกับพี่สาวแกคงยัดแบบนั้นกันบ่อยล่ะสิท่า ไอ้ผู้พิฆาตกษัตริย์
พี่สาวแกคงยัดซะจนหลวมเผื่อพวกเราแล้วล่ะมั้ง
เขากำลังจะตก
เขากำลังจะตกจากม้า ใครก็ได้ช่วยเขาที
น้ำ
ได้โปรด ขอน้ำหน่อย
นะ....น้ำ
ได้โปรด ขอน้ำ
ได้โปรดเถอะ ได้โปรด
ถึงข้าตายไป พวกเจ้าก็ไม่ได้..
โอ้ พอได้แล้ว
นี่
ข้าไม่เคยเห็นใครทีไหนกินฉี่ม้าได้เร็วขนาดนี้เลย
หยุด!
มากพอแล้ว
ทำอีกครั้ง ข้าจะตัดมืออีกข้างของเจ้า
มานี่
โอ้ ลอร์ดไทเรี่ยน เข้ามาสิ เข้ามา
ข้าคิดว่าเราคงยังคุยกันได้
โดยทุกอย่างไม่รั่วไหล
โอ้ เก็บเป็นความลับแน่นอน
เกี่ยวกับเหตุการณ์แม่น้ำทมิฬ
บางทีเวลานี้อาจไม่เหมาะ
โอ้ ไม่หรอก เวลานี้แหละเหมาะสมที่สุด
ข้าคิดว่าหนึ่งในบรรดานกน้อยของท่าน
คงจะพอรู้ความในเกี่ยวกับ ความประสงค์ของพี่สาวข้าที่จะ..
จบชีวิตของท่านรึ
ข้าเกรงว่า ข้าคงมิได้สืบต่อ ความอยากรู้อยากเห็นของลิตเติ้ลฟิงเกอร์
มาพร้อมกับตำแหน่งของเขาหรอกนะ
ด้วยเหตุนั้นข้าจึงมาหาท่าน
-ข้าต้องการข้อพิสูจน์ -ข้อพิสูจน์อันใด
-นี่เป็นการทดสอบรึเปล่า -ข้าแค่ต้องการรู้
ข้าไม่มีข้อพิสูจน์อันใด นอกเหนือจากเสียงกระซิบร่ำลือ
ก่อนเกิดเรื่องอันสกปรกโสมมนี้
ข้าอยากจะเล่าที่มาว่าข้าถูกเจี๋ยนได้อย่างไร
ท่านยังอยากฟังอยู่รึไม่
ไม่รู้สิ คงอยากล่ะมั้ง
ตอนเป็นเด็ก ข้าเดินทางไปกับเหล่าคณะผู้แสดง
ไปตามเสรีนครทั้งเก้า
วันหนึ่งที่นครเมียร์
ชายแปลกหน้าผู้หนึ่งยื่นข้อเสนอ ให้กับเจ้านายของข้า
ข้อเสนอที่เย้ายวนใจเกินกว่าจะต้านทาน
ข้าเกิดกลัวขึ้นมาว่าเขาจะทำกับข้า อย่างที่ข้าเคยได้ยินมา
สิ่งที่ชายบางคนทำกับเด็กชายตัวกระจ้อย
แต่สิ่งที่ชายผู้นั้นต้องการ มันแย่กว่าเหลือหลาย
เขาให้ยาสั่งแก่ข้า
ทำให้ข้าไร้เรี่ยวแรงที่จะขยับหรือพูด
แต่ยานั่นไม่ได้ส่งผลอันใด กับประสาทสัมผัสของข้าเลย
ด้วยปลายมีดแหลมงองุ้ม ที่ค่อยๆเฉือนข้า
ถึงเนื้อถึงโคน ปากก็พร่ำบทสวดตลอดเวลา
เขาเผาชิ้นส่วนของข้าในเตาถ่าน
เปลวเพลิงเปลี่ยนเป็นสีฟ้า
และข้าได้ยินเสียงปริศนา ตอบรับเสียงเรียกของเขา
ข้ายังคงฝันถึงคืนวันนั้น
หาใช่ตัวผู้ร่ายมนตร์
รึใบมีดของเขาที่ข้าฝันถึง
แต่เป็นเสียงตอบรับจากเปลวเพลิงนั่นต่างหากที่ข้าฝันถึง
หารู้ไม่ว่าเป็นเสียงเทพเจ้า รึปีศาจ
รึเป็นเพียงกลลวงของผู้ร่ายมนตร์
ข้าหารู้อันใดไม่
นอกเสียจากผู้ร่ายมนตร์ผู้นั้นเปล่งเสียงเรียก และเสียงปริศนาขานรับ
และตั้งแต่นั้นมา
ข้าก็เกลียดเวทมนตร์ และผู้คนที่ฝึกฝนมัน
คงเข้าใจแล้วสิว่าทำไม ข้าถึงอยากจะช่วยท่าน
ในการรบกับสแตนนิสและสตรีสีเลือดของเขา
สัญลักษณ์แห่งการทวงแค้น
ใช่ ข้ารับรู้ได้ถึงความต้องการ ในการทวงแค้น
กับคนคนหนึ่งอย่างแรงกล้า
ของคนที่พยายามจะสังหารข้าให้ตาย
ซึ่งอาจจะต้องอาศัยอิทธิพลและเส้นสายระดับหนึ่ง ที่..
ท่านมิได้ครอบครองอยู่
ในช่วงเวลานั้น
แต่เส้นสายนั้นช่างกว้างขวาง
ต้องใช้ความเพียรพยายามอย่างสูง ซึ่งข้าเคยเจอมากับตัว
เมื่อชายผู้ร่ายมนตร์ผู้นั้น ใช้ข้าพอแก่ใจของตน
เขาก็โยนข้าออกจากบ้านของเขา ให้ตายอยู่อย่างนั้น
ข้าตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ
หวังมุ่งร้ายแก่เขา
ข้าขอทาน
หรือแม้แต่ขายชิ้นส่วนของร่ายการที่ยังคงเหลือติดตัว
ข้ากลายเป็นหัวขโมยไหวพริบดี
ในไม่ช้าก็เรียนรู้ว่าสารในจดหมายของผู้คนนั้น
สำคัญยิ่งกว่าจำนวนเงินในกระเป๋าของพวกเขา
ทีละขั้นทีละตอน
จากงานสกปรก งานแล้วงานเล่า
ข้านำพาตัวเองออกจากสลัมอันเสื่อมโทรมในเมียร์
สู่ห้องประชุมสภาย่อมในเมืองหลวง
อิทธิพลและเส้นสายเพิ่มพูนเร็วดังวัชพืช
ข้าขยับขยายมันช้าๆ เพียรพยายามอย่างอดทน
กระทั่งยอดเลื้อยออกจากปราการแดง
ไปตลอดทุกหนแห่ง ไกลโพ้นสุดอีกฝั่งของโลก
ที่ที่ข้าวาดหวังเอาไว้ให้มันโอบรอบบางสิ่ง
บางสิ่งที่สำคัญ
ผู้ร่ายมนตรา
สวัสดี สหายเก่าของข้า
ไม่เจอกันเสียนานนะ
ข้ามิสงสัยเลยว่าหลังจากการอดทนรอ ความแค้นที่ท่านต้องการชำระ
จะเป็นของท่านในท้ายที่สุด..
ขอเพียงท่านมีความตั้งใจอันแน่วแน่
เวลาที่คนพูดถึงไนท์วอช
ไม่มีใครพูดถึงการพรวนดิน
หรือการเก็บอึพวกนี้เลย
พวกเค้าจะพูดแค่เรื่องเกียรติยศ การยกโทษคนผิด
และการปกป้องดินแดน
พอเอาจริงๆ ดันมีแต่การพรวนดิน
และถูกโจมตีหรือตายหรือแย่กว่านั้น
แต่นั่น เวลาเราไม่ถูกโจมตีหรือถูกฆ่าตาย
เราก็มาเก็บกวาดพวกนี้
โอ้ ดูสิ
ขี้เต็มไปหมด
ข้าเริ่มคิดว่าจะทำอะไร
กับวันทั้งวัน
พวกเราต้องออกไปจากที่นี่
เราจะไปจากที่นี่ ก็ต่อเมื่อลอร์ดผู้สั่งการสั่ง
ไอ้ลอร์ดสั่งให้เราไปที่กำมือของปฐมบุรุษ
- แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา -ท่านจะไปรู้ได้ยังไง
เรารู้แล้วไง
เรารู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างนอกนั่น
แครสเตอร์อยู่ที่นั่นและรอดมาได้
ตอนนี้มันเป็นองครักษ์คนใหม่ของเจ้าแล้วเรอะ
คราสเตอร์สหายรักของเรา?
เราเป็นเหมือนลูกชายที่เขาไม่เคยมี
มอร์มอนต์ช่วยเจ้าไม่ได้หรอก
ไอ้โง่นั่นก็ช่วยเจ้าไม่ได้เหมือนกัน
และถ้าพวกเหมันต์ภูติมาขอ
คราสเตอร์จะประเคนพวกเราให้มันอย่างกับหมู
ถ้าพวกเราต้องการอยู่รอด
เราต้องค้นหา ตัวเราเอง
ชู่ว ชู่ว
- เจ้าทำเขาตื่น - ข้าขอโทษ
- เขาน่ารักจัง - ชู่ว
- น่ารักจริงๆ
- มีชื่่อรึยัง?
- ไม่ - เจ้าจะตั้งชื่อให้เขาไหม?
ทำไม
เอ้านี่
กิลลี
เจ้าบอกให้เก็บไว้จนกว่าเจ้าจะกลับมา
- เจ้าก็กลับมาแล้วไง - ข้าอยากให้เจ้าเก็บไว้
ข้าไม่ต้องการเครื่องรางงี่เง่านี่
ข้าต้องการช่วยชีวิตลูกข้า เจ้าช่วยได้ไหม?
ได้ไหม?
ข้าไม่มีเวลาให้เจ้า
ข้าไม่มีเวลาให้ใครทั้งนั้น นอกจากลูกข้า
เพราะเขาเหลือเวลาไม่มากแล้ว
เจ้าต้องตามมันไป
ยังไง?
เจ้ารู้อยู่แล้ว
แบรนดอน
แม่!
แม่บอกกี่ครั้งแล้ว
- ว่าห้ามปีน? - ท่านแม่ ข้าต้องไปหามัน
- มันอยู่นี่ มันเรียกข้าอยู่ - แม่ต้องการให้เจ้าสัญญากับแม่
ห้ามปีนอีก สัญญาสิ
สัญญากับแม่ซิ สัญญากับแม่!
- แม่! แม่!\ - สัญญากับแม่! สัญญากับแม่ แบรน!
สัญญากับแม่!
เขาใหญ่มากหรือ?
ก็ไม่ได้ใหญ่เด่นชัดไปมากกว่าปกตินะ
- และพวกเธอก็พูดว่าเขา... - ไม่ธรรมดา
เขาน่าอัศจจรย์ที่สุดเท่าที่พวกเธอเคยเจอมา
ทั้งทีก็ผ่านผู้ชายมามากมาย
นี่เราพูดถึงพอดริกคนเดียวกันรึเปล่า?
เด็กเงียบๆ ที่รับใช้ลอร์ดทีเรียนเนี่ยนะ?
ที่ดูจืดๆหน่อย?
เขาทำอะไรพวกนางกัน?
ข้าไม่รู้หรอก นายท่าน
ปกติพวกนางออกจะพูดเก่ง
พวกนางว่าอะไรหรือ
บอกว่า มันยากที่จะอธิบาย
อ้อ
พรสวรรค์ มักปรากฎในที่ๆเราคาดไม่ถึง
แล้วนิ้วก้อยว่าอย่างไรกับรายได้ที่สูญเสียไป
เขายุ่งเกินจะสังเกตุ
เขากำลังจะเดินทางไปปราสาทเอียรี
ข้าเองก็ช่วยเขาจัดของสำหรับเดินทาง
อ้อ ใช่ เพื่อตามหารักแท้อันยาวนาน
ของเลดี้อาร์ริน กับยศฐาบรรดาศักดิ์ที่มาพร้อมกัน
น่าเศร้าเสียจริง
แล้วเรื่องทั้งหมดนี้
ก็ทำให้เพื่อนเราเลิกสนใจซานซา สตาร์คผู้น่าสงสารแล้วหรือ?
ตั้งแต่ครั้งก่อน เขาก็ไม่ได้คุยกับเธออีกเลย
เท่าที่ข้ารู้
แต่ข้าไม่คิดว่าเขาจะเลิกสนใจหรอกนะ
อะไรทำให้เจ้าคิดเช่นนั้น
- นี่คลังสินค้าในเรือเค้า - ฮ่า..
เจ้าอ่านได้!
ยากนักที่จะหาสตรีในหมู่อาชีพเจ้าที่อ่านได้
อาชีพเก่า -แน่นอน
ข้าพลาดอะไรที่ท่านพยายามจะบอกหรือ?
ที่นอนขนนกสองอัน
เขาเอาที่นอนขนนกสองอันลงเรือไปด้วย
ใครกันที่สำคัญกับลิตเติ้ลฟิงเฟอร์
สำคัญพอจะให้นำเตียงขนนกไปด้วย
เป็นไปได้ไหมที่เขาจะพานางกำนัลไปด้วย
เขาไม่สนใจพวกนาง, นายท่าน
เจ้ารู้ได้อย่างไร?
เพราะข้าคือหนึ่งในนั้น
อัจฉริยะ ในที่แปลก ๆ จริง ๆ
เรียนร่า ทากาเรียนถูกสังหารโดยพี่ชายของนาง
หรืออาจจะมังกรของเค้า
มันกินนางต่อหน้าลูกชาย
สิ่งที่เหลืออยู่ถูกฝังไว้ใต้สุสานนี่
พิธีถูกจัดตามธรรมเนียมที่ห้องโถงบูชา
ซึ่งบรรจุ 700 ที่ได้อย่างสบาย
นั่นน่าจะเป็นห้องที่ดีหาที่อื่นเทียบมิได้
ในข้อสัญญาที่ให้กับคนอื่นๆ
มีบุคคลสำคัญไม่เกินกว่า 700 หรอก
ใช่ ส่วนที่เหลือจะเห็นจากด้านนั้นอย่างชื่นชม
ที่เหลือจาก 700 จะใด้รู้
ว่าจะต้องมีบรรดาศักดิ์เท่าใดจึงจะได้ที่นั่งชั้นดี
ตรงนั้น ในโกศนั่น
เถ้าของ เอเรียน ทาแกเรียน
แอเรียน อัคนีโชติ ว่ากันอย่างนั้น
เค้าคิดว่าการดื่มเปลวอัคคีจะทำให้เค้ากลายเป็นมังกร
เค้าคิดผิด
และแน่นอน มีกษัตรบ้า
ถูกลุงข้าสังหาร
เจ้าอยากเห็นสุสานสุดท้ายของไทแกเรียนหรือไม่
เจ้าแน่ใจหรือว่าเลดี้มาการีจะไม่กวาดกลัว
โอ้ ไม่ มันถูกต้องแล้วเพคะ ฝ่าบาท
ข้าอยากเห็นสุสานพวกนั้นจริงๆ
ข้าชอบศึกษา ประวัติศาสตร์
- หลุมศพอยู่ด้านนี้เอง - มันช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ
ท่านเคยจัดงานแต่งงานที่นี่ใช่หรือไม่ ฝ่าบาท
-ใช่แล้ว - คงรู้สึกเหมือนเพียงแค่เมื่อวานสินะ?
เหมือนเมื่อชาติที่แล้วต่างหาก
สวามีของท่าถูกฝังที่นี่เช่นกันหรือ ฝ่าบาท
ไม่หรอก,เขาต้องการการแจ้งเตือน \พายุก็หยุดไป
- ช่างน่าเศร้า - เรื่องน่าเศร้าที่พอจะคาดเดาได้
การล่าและการดื่มช่างไม่เข้ากันซะเลย
ข้าต้องขอเห็นด้วยยิ่ง
ลูกชายข้าเป็นนักล่า มันชวยให้เค้าลืม
เขาไม่เคยแม้แต่จะอยู่ในสนามรบ
ข้าเหมือนจะจำได้ว่าเขานอนอยู่รอบๆ สตรอมเอนท์
สำหรับส่วนที่ดีกว่าของปี
ทุกเมืองที่เขาล้อมตี
คือโต๊ะงานเลี้ยงในเต๊นท์บัญชาการ
ข้าบอกเขาให้พักอยู่ข้างนอกของการจราจลที่โรเบิร์ตเป็นผู้ทำ
เขาไม่มีธุระอะไรที่จะต้องต่อสู้อย่างนักรบ
แม่ของพวกเรา ทำทุกอย่างเท่าที่จะสามารถทำได้
เพื่อที่จะรักษาลูกชายทั้งหลายจากการถูกฝัง
แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะโหยหามัน
เราสอนสั่งให้พวกเขาเป็นคนดี
แต่ก็มิอาจทำให้เขาเป็นคนดีได้
และโลกนี้ก็เป็นของพวกเขา
ความคิดไร้สาระในใจข้า
ทวยเทพคงเห็นชอบที่สร้างมัน
บิดาข้าไม่ต้องการให้พวกเขาอยู่ที่นี่
ท่านต้องการให้เผา
และโยนกลับไปที่แบล็ควอเตอร์
แต่ท่าเซพทอน แนะนำข้าอีกแบบนึง
ข้าดีใจที่เขาทำเช่นนั้น
ขอประทานอภัย ฝ่าบาท
ข้ารู้ว่าพวกเขาทำสิ่งเลวร้าย
แต่บรรพบุรุษพวกเขาสร้างที่นี่
บางครั้งก็ป่าเถื่อน
เป็นราคาที่เราต้องจ่าย เพื่อความยิ่งใหญ่
ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
เราไปผมพวกเขากันมั้ย
ถ้าท่านมอบความรักให้พวกเขา
พวกเขาจะมอบให้ท่านแม้นชีวิต
ข้าได้พูดคุยกับพวกเขา
ข้ารู้ว่าพวกเขารู้สึกอย่างไรกับท่าน
ท่านปกป้องคิงส์ แลนดิ้ง
พวกเขาเทอดทูนท่าน
เปิดประตู
จอฟฟรีย์
เดียว
- ท่านหญิงมาเจอรี่! - ท่านหญิงมาเจอรี่!
ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง, ท่านหญฺงมาเจอรี่!
- ท่านหญิงมาเจอรี่! - ท่านหญิงมาเจอรี่!
- มาเจอรี่! - ทรงพระเจริญท่านหญิงมาเจอรี่!
กษัตริย์จอฟฟรีย์!
ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง กษัตริย์จอฟฟรีย์!
ป่าดีพวู้ดอยู่อีกไกลไหม
ไม่ไกล นายท่าน
น้องสาวท่านรอท่านอยู่
-นางส่งเจ้ามาช่วยข้าหรือ? -ใช่แล้ว
ข้ารับใช้พวกมัน กลุ่มคนที่ทรมานท่าน
ข้าทำตามสิ่งที่พวกมันบอก แล้วรอจังหวะเหมาะๆ
ทำไมเจ้าถึงเสี่ยงชีวิตมาช่วยข้า
ข้าเติบโตในเมืองซอลท์คลิฟ นายท่าน
ข้าเป็นเพียงเด็กน้อย ตอนที่พวกมันนำตัวท่านไป
พ่อข้าพาข้าและน้องชายมาที่หน้าผา
พวกเรามองเห็นเรือ ที่นำตัวท่านไป
ข้าจำใบหน้าบิดาข้าตอนที่บอกพวกเราได้
"นั่นคือท่านเกรจอย เจ้าชายคนสุดท้าย"
และนั่นคือสิ่งที่ข้าได้ยิน ซ้ำไปมาในหัวข้า
เมื่อเห็นสิ่งที่พวกมันทำกับท่าน
คนพวกนั้น
พวกมันบอกว่าบิดาข้ารู้ว่ามันทำอะไรกับข้า
ใช่มั้ย
ข้าไม่ทราบ นายท่าน
พวกมันไม่ได้บอกอะไรข้ามากนัก
คนของพี่สาวข้าล้วนแล้วแต่ภักดีกับนาง
พวกเราไม่จำเป็น ต้องหลบซ่อนพวกมัน
ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกที่เป็นคนของพี่สาวท่าน
บางคนก็เป็นคนของบิดาท่าน
ว่ายังไงนะ
ข้าเคยคิดว่า ข้าอิจฉานางมากแค่ไหน
เมื่อบิดาข้าบอกให้ยาร่ามายึดที่นี่
บิดดาท่านให้ท่านทำอะไร
โจมตีหมู่บ้านชาวประมง
ท่านไม่ไว้ใจข้า
ข้าคิดว่าข้าจะได้เป็นสตาร์ค
ฮ่ะ แต่ข้าไม่มีทางเป็นสตาร์ค
ร็อบ สตาร์ค เป็นผู้ย้ำเตือนใจข้า
- เขาเหนือกว่าเจ้าหรือ? - ไม่จำเป็น
สิ่งที่เขาต้องทำ
เขาเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
ชีวิตเขาเกิดมาเพื่อเป็นแบบนั้น ไม่ใช่เพราะเสื้อผ้าที่เขาสวม
ทำไมคนแบบนั้นไม่เคยเป็นพี่น้องข้า
เขาคือกษัตร จากทางเหนือ
แล้วข้าล่ะ...
พ่อข้ามอบทางเลือกให้ข้าเพียงทางเดียว
และข้าทำได้
ข้าไม่เคยเป็นพวกสตาร์ก
แต่บันลังก์เหล็ก
ข้าเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
ข้าต้องชดใช้วินเตอร์ฟอล
ข้าฆ่าพวกเด็กๆ
เด็กสตาร์คล่ะ
ไม่เคยได้เจอ
พวกเด็กกำพร้ายากจนบางคน อยู่กับชาวนา
ข้าให้แดกเมอร์ ปาดคอพวกมัน
และเผาร่างพวกมัน
ข้าก็จะรักษา งินเทอเฟลล์
และทำให้พ่อภูมิใจ
หวังว่าจะไม่สายไป
สายไปแล้ว
พ่อข้าตายไปแล้ว ที่คิงส์ แลนดิ้ง
ข้าเลือก
และเลือกผิด
และตอนนี้ ข้าเผาทุกอย่าง
ยังไม่ทุกอย่าง นายท่าน
นางอยู่ที่นี่
ยาร่า
เดี๋ยวก่อน
ข้านำเขากลับมา เขาฆ่าคนอื่นๆ
อะไรนะ ไม่ ข้าไม่
เจ้าไม่
ไม่ ได้ปรดหยุด
ไม่!
พาเขากลับมาที่ๆเขาควรอยู่
กินสิ
เจ้าจะทำอะไร
ข้ากำลังจะตาย
เจ้าห้ามตาย
เจ้าต้องอยู่
เพื่อแก้แค้น
ข้าไม่สนใจการแก้แค้น
เจ้ามันขี้ขลาด
แค่ดวงจู๋ ทำไมเจ้ายอมแพ้ง่ายๆ
ดวงจ..........
ดวงจู๋หรือ
ข้าเสียมือไป
มือที่ข้าถือดาบ
เจ้าจะได้ลิ้มรสชีวิต
ของโลกแห่งความจริง
โลกที่ผู้คนถูกพรากสิ่งสำคัญไป
และเจ้าจะร้องไห้สะอื้นจนหยุดไปเอง
เจ้าเหมือนหญิงหน้าเลือด
ข้ารู้ว่าเจ้าทำอะไรให้ข้า
เจ้าบอกพวกมันว่าข้ามาเพชรพลอยมากมาย
เรียกว่าเกาะแห่งเพชรพลอย
เพราะน้ำสีฟ้า
ข้ารู้
ทำไมเจ้าช่วยข้า
อยากคุยกับข้าหรือ?
ใช่ เกี่ยวกับเจมี่
เขาเป็นอย่างไร
ข้าต้องการแน่ใจ
ว่าเราจะทำทุกอย่าง ให้ได้เขากลับมา
ตอนแคลิน สตาร์คจับทีเรียนไปเป็นนักโทษ
ข้าทำอะไร
- ท่านทำสงคราม - และหากข้าทำสงคราม
เพื่อเจ้าแคระมากในกามนั่น
เจ้าคิดว่าข้าทำอะไรเพื่อลูกชายคนโตและผู้สืบทอดของข้ากัน
ทุกสิ่งที่ท่านทำได้
ทุกสิ่งที่ข้าทำได้
- ยังอยู่ต่ออีกรึ - ใช่
ทำไม?
มันเคยเกิดกับเจ้าหรือ
ข้าอาจเป็นคนนึงที่คู่ควรกับความมั่นใจของท่าน
และความไว้วางใจ ไม่ใช่ลูกชายท่านหรือ
ไม่ใช่เจมี่หรือไทรอน แต่เป็นข้า
ปีแล้วปีเล่า ที่ข้าสอนตระกูลของเรา
และเรื่องมรดก...
เรื่องเดิมๆ จริงๆ
แค่เรื่องน่าเบื่อ
เจ้าเคยมั้ยที่ ลูกสาวเจ้า
อาจเป็นแค่คนเดียวที่ฟังพวกเขา
อยู่ร่วมกันกับพวกนั้น
นางอาจเป็นคนเดียวที่มีส่วนในมรดกของเจ้า
ที่เจ้ารักมากกว่าลูกของเจ้าเอง
เอาละ ข้าสนับสนุนเจ้า
ปัญหาคือตระกูลไทเรล
ตระกูลไทเรลช่วยเราในการกำจัดสแตนนิส บาราเธียน
ตระกูลไทเรลช่วยชีวิตเจ้า และลูกเจ้า
มาเจอรีจับจอฟฟรีย์ไว้ในกำมือ
เธอรู้ว่าควรทำยังไงกับเขา
ดีมาก
ข้าหวังว่าเจ้ารู้ วิธีจัดการกับเขา
ข้าจะไม่เคลือบแคลงเจ้า เพียงเพราะว่าเจ้าเป็นหญิง
ข้าไม่วางใจเจ้า \ เพราะเจ้าไม่ได้ฉลาดเหมือนที่เจ้าคิด
เจ้าอนุญาตให้เจ้าหนุ่มคนนั้นเอาเปรียบเจ้า
และทุกคนในเมืองนี้
บางที.......
คุณควรจะห้ามเขา ไม่ให้เขาทำในสิ่งที่เขาชอบ
ฉันจะพยายาม
เธอชอบไหม นาน่า
กุหลาบสีทองอีกดอกนึงแล้ว
จานอาหารข้า เป็นลายกุหลาบสีทอง
ผ้าปูที่นอนข้า อบด้วยกลิ่นของมัน
มีลายวาดของมัน ในโถปัสสาวะข้า
ทำให้ข้ารู้สึกว่ากลิ่นของมันดีขึ้นหน่อย
กุหลาบน่าเบื่อ ที่รัก
"เติบโตอย่างแข็งแกร่ง"
ฮา! คำพูดที่โง่ที่สุดของตระกูลข้า
ฤดูหนาวกำลังมา
ตอนนี้เป็นสิ่งที่น่าจดจำ
"พวกเราไม่ได้หว่าน" แข็งแกร่ง
นั่นคืออาณาจักรที่เจ้าต้องระวัง
ไดเออวูฟ และ คราเคนส์ สัตว์ป่าที่ดุร้าย
แต่ดอกกุหลาบสีทอง เติบโตแข็งแกร่ง
สร้างความหวาดกลัวในใจ
ดูนั่น ตัวเล็กน่ารัก
แมงมุมในสวน
วิ่งตามกันไป
เติบโตแข็งแกร่ง
ท่านหญิง
ข้าขอต้อนรับท่านสู่คิงส์ แลนดิ้ง
เมืองของเราดูสดใสขึ้น ที่ท่านมา
สดใสขึ้น ที่ข้ามาหรือ
มันคือประโยคประจำกายท่านหรือ ลอร์ดแวริส
ท่านมาที่นี่เพื่อเกลี้ยกล่อมข้าหรือ?
ข้าดูออก ในบางครั้ง
ไม่นะ ได้โปรด
เกลี้ยกล่อมให้ท่านไป ข้าทำมานานแล้ว
แม้ข้ารู้ว่ามันสูญเปล่า
เกิดอะไรขึ้นถ้าสิ่งที่ไม่มีตัวตน เผชิญกับความชรา
คำถามสำหรับนักปราชญ์
แต่เจ้ามาแหลว่า สิ่งที่ทำทั้งหมดนี้ เพื่อบางสิ่ง
แล้ว ข้านั่งได้แล้วใช่ไหม
ไม่
มา ข้าได้ยินมาว่า ท่านเป็นคนฉลาด
ข้าสงสัยตลอดว่า ทำไมเจ้ากถึงมาหาข้า
ซานซ่า สตาร์คสนใจเจ้า
ข้าน่ะหรือ
เพราะข้าพูดกับนาง ครั้งนึงในสวน
และก็มีสายลับตัวน้อยๆ วิ่งโล่ไปบอกท่าน
ทำไมข้าไม่ควรเป็นจุดสนใจล่ะ
นางเป็นหญิงสาวที่น่ารัก ใช่มั้ย
ไม่เชิง
แต่เธอมีวัยเด็กที่น่าสนใจ
น่าเศร้า
ข้าขออภัยที่ทำให้ท่านเสียเวลา
ข้านึกว่าเราแชร์ ให้นางรู้สึกดีขึ้น
มาเถิด
เจ้ายอมจำนน ง่ายเกินไป
เดินไปกับข้า
ข้ารู้ว่า กำแพงมีหูประตูมีช่อง
แต่เห็นได้ชัดว่า ต้นไม้ก็ไม่ปลอดภัยเช่นกัน
ข้าเลือกพันธมิตร ของข้า
และศัตรู ข้าก็เลือกเช่นกัน
คนไหนคือแม่นางซานซ่า สตาร์ค
ไม่ใช่ทั้งคู่ แค่เด็กสามัญชน
-ข้านับถือพ่อของนาง -ใช่
เน็ด สตาร์ก มีคนศรัทธามากมาย
แล้วมีผู้ใดกล้า
ที่จะยืนหยัดช่วยเขาบ้าง ตอนโดนตัดหัว
ข้าไม่สามารถช่วยได้ในเรื่องนี้
- ฉันพอที่จะช่วยลูกสาวของเขาได้ - ทำอย่างไร
เจ้าไม่ใช่คนเดียวหรอกที่สนใจนาง
ไม่น่าประหลาดใจเลย
นางสวย มีชื่อเสียง
แน่นอน นางจะได้พบกับคนที่เหมาะสม
มันราวกับว่าเจ้าอยากจะเป็นคนๆนั้น
ลิตเติล ฟิงเกอร์ ไม่ใช่คนเมืองหลวง
ข้ามั่นใจอย่างนั้น
เมื่อเขาไป ซานซ่า สตาร์กจะไปกับเขาด้วย
แล้วท่านมาหาข้าด้วยเรื่องนี้หรือ?
ลิตเติล ฟิงเกอร์ ไม่เคยภักดีกับใคร ไม่รวย และไม่มีกองทัพ
เขามีสองข้อแรก
นานแค่ไหนแล้ว ที่เขามีกองทัพ
บางทีเจ้าอาจหัวเราะเยาะ
แต่ข้ารู้จักเขาดียิ่งกว่าใคร
และนี่คือเรื่องจริง
มันเป็นคนที่อันตรายที่สุดในเวสเทอรอส
ถ้ารอบบ์ สตาร์กพ่ายศึกแล้วตาย
ซานซ่าจะเป็นกุญแจสำคัญของชาวเหนือ
และถ้ามันแต่งงานกับนาง มันจะกุมแดนเหนือทั้งหมด
ซึ้งเป็นเรื่องน่าละอาย
ควรแล้วหรือที่คนๆนึง ไร้ซึ่งชื่อเสียง
จะได้สาวงมไปครอง
เจ้าดูถูกเขา
เจ้าต้องพยายามอย่างหนัก ที่จะบ่อนทำลายเขา
จริงอยู่ ที่ข้าสนุกกับเขา
แต่เขาจะได้เห็น เมืองนี้ถูกเผา
ถ้าเขาได้เป็นกษัตร
เจ้าเป็นคนฉลาด ลอร์ดเวรีส
เจ้าใจดีมาก
ข้าเชื่อว่าข้ามีทางออกที่เป็นไปได้
และหนึ่งในนั้นไม่จำเป็นต้องฉลาด
มันชัดเจนมากเลยใช่ไหม
อะแฮ่ม...
ข้าไม่ได้อยากจะมาขัดจังหวะนะ
ไม่หรอก
เราต้องการความเป็นส่วนตัว
ถ้าไม่รังเกียจ กลับเข้ามาข้างในเถอะ
และถ้าเจ้าจะกรุณา บอกชื่อของเจ้า
ข้าจะขอให้กษัตร มาพูดกับเจ้าเอง
เจ้าปรารถนาอะไร
-ข้าบอกไม่ได้ -ทำไมไม่ได้ละ
ข้าจะบอกเจ้า ในตอนเช้าของเดือนกันยายน (เพื้อ???)
ก็ขอพรเพื่อครอบครัว สุขภาพ และความสุข
เพื่อสิ้นสุดสงคราม ในฤดูหนาวนี้
น่าเบื่อและคร่ำครึมาก บ่องตง
-และเจ้าล่ะ -ข้าขอโทษ แต่ข้าบอกไม่ได้
ญาติของข้า อลาน่า
สวยที่สุดที่ข้าเคยเห็นมา
เมื่อข้าอายุ 12 ปี ข้าดูเก้งก้าง
อลานน่าเหมือนกับคนที่สวรรค์ส่งมาแกล้งข้า
นางเรียกข้าว่า "หน้าหมู"
หน้าหมูหรอ? นั่นเลวร้ายมาก
ข้าคิดว่าข้าต้องทำอะไรบางอย่างกับจมูกข้า
เวลานางเดินผ่านหน้าข้า นางสวยเกิ๊น
ข้าขอให้นางเป็นโรคผิวหนัง
หลังจากนั้นอาทิตย์นึง นางติดโรคพอริดจ์
-โรคพอริดจ์หรือ -แถวบ้านเจ้าไม่มีโรคพอริดจ์หรอ
ผิวหนังเจ้าจะเริ่มกลายเห็นเหมือนผิวไม้โอ๊ค
บางครั้งหน้าจะลอก และทรมานมาก
นั่นแย่มากเลยนะ
ใช่
ข้าเชื่อเจ้า!
โรคพอริดจ์ ข้ามันเลว
อย่าพูดอย่างนั้น
เกิดอะไรขึ้นกับ อลานาร์
โอ้...นางโตขึ้น งดงามมากทีเดียว
และนางได้แต่งงานกับหนุ่มหล่อ มีลูกน่ารัก
อยู่ในปราสาทริมทะเล
มันเป็นเรื่องที่น่าผิดหวังมาก
ข้ารู้ว่านางอิจฉาเจ้ามาก
เจ้าจะได้แต่งงาน ที่เมืองหลวงนี่
และนางแสร้งดีใจกับเจ้าที่ได้เป็นราชินี
ข้าต้องการให้เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนที่ดี
ข้าจะดีใจมาก
เจ้าต้องได้เห็นไฮการ์เด้น
เจ้าจะต้องชอบที่นั่น ข้ารู้
ดวงจันทร์ที่นั่นสวยงามมาก
เจ้าน่าจะได้เห็นชุดเหล่านั้น
พวกเขาสร้างมันเป็นเดือนๆ
ข้า--ข้าไม่คิดว่าราชินีจะ...
ปล่อยข้าไปคิงส์ แลนดิ้ง
ท่านหมายถึง ผู้สำเร็จราชการแทน
หากข้าได้สมรสกับจอฟฟรีย์ ข้าจะได้เป็นราชินี
และถ้าเจ้าต้องแต่งงาน กับโลลาส.....
โอ้....ที่ของเจ้าคงต้องเป็น ไฮการ์เดน ใช่หรือไม่
เราน่าจะเป็นพี่น้องกันนะ
เจ้าชอบมั้ย
ชื่อของเขาคือ แบนเนน
เขาเป็นคนดี
คนจรที่ดี
เขามาจาก...
เจ้ามาจากไหนนะ
ดาวน์ ไวท์ ฮาเบอร์
เขามาจาก ดาวน์ ไวท์ ฮาเบอร์
ไม่เคยทำงานพลาด
เขารักษาคำพูด เป็นคนดีที่สุดที่ข้าเคยพบ
ควบม้าได้ไกล ต่อสู้อย่างห้าวหาญ
หาคนแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว
และตอนนี้เขาหมดหน้าที่แล้ว
ขาหักจะทำให้เขาตายมั้ย
มันไม่ใช่ขาที่จะทำให้เขาตาย
ไอ้คราสเตอร์จะให้อดข้าวจนตาย
คราสเตอร์เลี้ยงดูลูกสาวเขา
เจ้าเข้าข้างเขา
เราไม่สามารถเข้ามาและเอาขโมยอาหารเขาไปจนหมด
เราเป็นไนท์วอช ไม่ใช่ขโมย
วันที่เราจากไป
คราสเตอร์มันแตะถังไวน์ของเรา
ร่วมกินเลี้ยงแฮมกับมันฝรั่ง
แล้วหัวเราเยาะเรา
อดอยากกลางหิมะ
มันเป็นพวกเลือดร้อน
ไม่เคยรู้ว่าแบนเนนจะหอมขนาดนี้
เจ้ามีลูกชายคนนึงใช่มั้ยมอมอนต์
ข้ามี 99 คน
เจ้าไม่เคยพบ คนที่ที่มีลูกชาย 99 คนใช่มั้ย
ลูกสาวอีกนับไม่ถ้วน
-ข้ายินดีด้วย -ตอนนี้น่ะหรือ?
ข้าจะดีใจมากถ้าเจ้าและคนของเจ้าไป
ทันที่ที่แผลหาย และเราแข็งแรงพอ
อา.......
พวกเขาแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เป็นได้
พวกมันกำลังจะตาย
ทำไมเจ้าไม่ปาดคอพวกมันซะละ จะได้จบๆ
อืม......
หรือทิ้งมันไว้ถ้าเจ้ากินไม่ไหว
ข้าจะแยกมันเอง
คอของใคร ที่เจ้าจะปาด เจ้าแก่?
รอข้างนอก
ข้างนอกนี่หนาวมาก และไม่มีอะไรให้กินเลย
เมียข้าให้ขนมปังเจ้า
มีขี้เลื่อยในขนมปัง
เจ้าไม่ชอบหรือ
งั้นก็ออกไปกินหิมะข้างนอกสิ
ข้าอยากจะกินสิ่งที่เจ้าซุกซ่อนไว้ต่างหาก
ข้าบอกให้เจ้ารอข้าข้างนอก
เขานั่งดื่มไวน์ของพวกเรา
กินอิ่มเอม ขณะที่พวกเรากำลังจะตาย
ข้าให้พวกอีกาอย่างเจ้ามามากพอแล้ว
ข้าต้องเลี้ยงหญิงของข้า
ยอมรับแล้วหรือว่ามีอาหารซ่อนอยู่
เยอะแค่ไหนล่ะสำหรับฤดูหนาวนี้
พอได้แล้ว!!! ออกไป!!
ข้าเป็นคนเคร่งศาสนา
แกมันเป็นไอ้เวร
ไอ้เวรหรอ
พวกแกออกไปเลย /Nพวกหัวขโมย
แก แล้วก็แก
ไปนอนหนาวข้างนอกนั่นเถอะ
ข้าจะตัดมือ
คนที่เรียกข้าว่าไอ้เวร
แกมันไอเวรตะลัย
สุดๆเวรตะลัยเลยว่ะ
ทวยเทพจะสาบแช่งเราสำหรับเรื่องนี้
ด้วยกฏ...
ไม่มีกฏนอกกำแพงแห่งนี้
บอกมาว่าเขาซ่อนอาหารไว้ที่ไหน
ไม่งั้นเจ้าจะได้รับผลเหมือนเขา
ปล่อยเธอซะ
ข้าจะตัดหัวเจ้าซะ
-เร็วเข้าๆ -เกิดอะไรขึ้น?
-ข้าจะไม่ออกไปข้างนอก เราต้องไปเดี๋ยวนี้
-ตามข้ามา ข้ารู้ทาง
มาสิ
วิ่งเร็วเข้าเจ้าอ้วน
หลับให้สนิท
ข้าจะปาดคอเจ้า คืนใดคืนนึง
ข้าถอดผ้าคลุมได้หรือยัง
ต้องขอโทษด้วย ท่านหญิงน้อย
แต่มันจะดีกับท่าน ถ้าท่านไม่รู้ว่าเรากำลังจะไปที่ไหน
โว้ว, โว้ว, โว้ว, โว้ว
หยุด!
-นี่มันอะไร เหล้ารัมหรือ
อ๊า!
ไม่ง่ายเลยที่จะหาเหล้ารัมในช่วงสงคราม
ข้าพอมีบ้าง
กลับบ้านเถอะ
ที่นี่คือที่ไหน
ไม่ใช่หมาป่า ไม่ใช่สิงโต หรือสิงโตด้อมๆมองๆ
เจ้าดูคล้ายพวก สไวน์เฮิร์ด
พวกเราบางคน เป็นสไวน์เฮิร์ด
บางคนในตระกูลแทนเนอ และเมสัน
นั่นมันเมื่อก่อน
เจ้ายังคงเป็นสไวน์เฮิร์ด
แทนเนอร์ และเมสัน
คิดว่าถือหอกโล่แล้วจะทำให้เป็นทหารหรือไง
ไม่
สู้สงครามถึงจะทำให้เป็นทหาร
บีริค ดอนดารีออน
เจ้าเคยเจอวันดีๆกว่านี้
ข้าไม่เคยเจอพวกนั้นอีกเลย
พวกกบฎสตาร์ค
กบฏบาราทีออน
พวกเจ้าไม่สามารถสู้สงครามได้
พวกเจ้าหนีมัน
ครั้งสุดท้ายที่ได้ยิน แกมันเป็นสุนัขรับใช้ไอ้จอฟฟรี่
แต่นี่แกอยู่ห่างบ้านนับพันไมล์
เราคนไหนวิ่งหนี
แก้มัดเชือกนี่แล้วเรามาดวลกัน
แกจะทำอะไร ปลุกม็อบชาวนาหรือไง
เน็ด สตาร์กสั่งข้าให้ฆ่าน้องชายเจ้า
ในนามของกษัตร โรเบิร์ต
เน็ท สตาร์คตายแล้ว
กษัตริย์โรเบิร์ตก็ตายแล้ว
น้องข้ายังอยู่
เจ้าต่อสู้เพื่อคนตายงั้นสิ
นั่นแหละที่เราทำอยู่
คนตายรอเราอยู่ในความมืด
เจ้ามองไม่เห็นพวกเรา
แต่เราเฝ้าดูเจ้าอยู่
ไม่ว่าจะภายใต้ธงผืนใด
แลนนิสเตอร์ สตาร์ก บาราธีออน
เจ้าภาวนาเพื่อคนอ่อนแอ
กลุ่มคนจรที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดจะล่าตัวเจ้า
เจ้าพบพระเจ้าแล้วหรือ
ใช่ ข้าได้เกิดใหม่แล้ว
ในแสงสว่าง ของทวยเทพที่แท้จริง
เหมือนเราทุกคน
เหมือนบุรุษทุกคนที่เห็นสิ่งที่ทำลงไป
ถ้าเจ้าคิดจะสังหารข้า ก็ลงมือซะ
แกได้ตายแน่ สุนัขรับใช้
แต่ไม่ใช่สังหาร เป็นการตัดสินต่างหาก
และชะตากรรม ปราณีแกมากกว่าที่แกคิด
ราชสีห์ แกเรียกตัวเองอย่างนั้น
ที่มัมเมอส์ ฟอร์ด หญิงสาว 7 ขวบ ถูกข่มขืน
เด็กๆ ในอ้อมอกแม่
ถูกฆ่าตาย โดยที่แม่ได้แต่มอง
ข้าไม่ได้อยู่ที่มัมเมอส์ ฟอร์ด
โยนศพลูกทิ้งหน้าบ้านคนอื่น
ตระกูลคลีเกนถูกสร้างขึ้นบนกองซากเด็ก
ข้าเห็นพวกเขาวางเจ้าชายเอย์กอนกับเจ้าหญิงเรย์นิสลง
หน้าบัลลังก์เหล็ก
ท่านช่วยพาข้าไปพบน้องชายข้าได้หรือไม่
เจ้าเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ไอ้ฆาตกรคลีเกน
-การฆ่าเป็นเรื่องเลวร้าย -ข้าไม่เคยแตะต้องเด็กๆ
ไม่เคยเห็น ไม่เคยได้กลิ่น
ไม่เคยได้ยินเสียงพวกเด็กๆร้อง
เจ้าอยากปาดคอข้าก็เอาเลย
แต่อย่าเรียกข้าว่าฆาตกร
และเสแสร้งว่าเจ้าไม่ใช่
เจ้าสังหารไมก้า
เด็กร้านขายเนื้อ
สหายข้า
เขาอายุแค่ 12 ขวบ ไม่มีอาวุธ
แล้วเจ้าก็ขี่ม้า
เจ้าพาดเขาบนม้าเหมือนเขาเป็นกวางตัวนึง
ใช่ เขาเลือดออก
เจ้าไม่ปฏิเสธว่าฆ่าเด็กคนนี้
ข้าเป็นองครักค์ให้จอฟฟรี่
-เด็กนั่นโจมตีเขา -เจ้าโกหก
ข้าโจมตีจอฟฟรี่ ไมก้าแค่วิ่งหนี
ข้าควรฆ่าเจ้าเสีย
ข้าไม่อยู่ในฐานะที่จะตั้งคำถามเจ้าชาย
เจ้าถูกกล่าวหาว่าฆาตกรรม
แต่ไม่มีใครมนที่นี้รู้ ว่าควรตัดสินโทษเช่นไร
จึงมิใช่หน้าที่ของเรา ที่จะดัดสินเจ้า
มีแต่ทวยเทพแห่งแสงเท่านั้นที่รู้
ข้าตัดสินให้เจ้าสู้จนตาย
ใครจะมาเป็นคู่ต่อสู้ข้า
เราจะได้รู้ความจริง ถ้าเจ้าเผาทวยเทพ
ข้ารักท่านจิงๆ บาทหลวง?
หรือเจ้าดีล่ะ เจ้าธนู
เจ้าจะเก่งแค่ไหน ถ้าใช้ดาบนั่น
หรือเจ้าดีละ เด็กหญิงที่กล้าหาญที่สุดในที่นี้
ใช่
อาจจะเป็นเธอก็ได้
แต่ข้าต่างหากละที่สู้กับแก
ไอ้โล้นพูดว่า ทหารพวกนี้บางส่วนยังไม่ได้ทดสอบ
ไอ้โล้นพูดว่า ควรจะส่งมันไปตายก่อน
มีเมืองมากระหว่างทาง
ให้ถล่มเล่นเพื่อฝึก
ถ้าไปถล่มจับเฉลยด้วย
ไอ้โล้นบอกจะซื้อที่แข็งแรงในราคางาม
ไม่แน่
อีก10ปีพวกเฉลยที่ส่งมา
อาจจะกลายเป็นUnsulliedก็ได้
ทุกฝ่ายแฮปปี้
พวกทหารเป็นของข้ารึยัง?
เป็นแล้ว
เธอถือแส้แล้ว
ดราคารีส์
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย tyentee, แครอทหิวกระต่าย, happyz9, Marshmallows, talklessboo
wal2w4e, Arsaphes, aiyaaiya, s38593, Springz
ikmezon, Ladypat, benter, ThaiFox